ΠΟΛΙΤΙΚΗ, KOINΩΝΙΑ, MEDIA

Blogs: Επώνυμα ή Ανώνυμα;

Το φοβικό σύνδρομο της κυβέρνησης προς τα blogs και ο θόρυβος που έχει προκληθεί καθιστούν απαραίτητο το ξεκαθάρισμα ορισμένων εννοιών. Σημειωτέον δεν πρόκειται να γίνει τίποτα, τουλάχιστον επισήμως. Καμμία προληπτική παρέμβαση δεν δικαιολογείται στη σύγχρονη δημοκρατία. Παρόλα αυτά, ας δούμε δύο παραδείγματα, και ορισμένα βασικά επιχειρήματα δανεισμένα, από τον …κοινό νου.

internet anonymityΑπό παλιά, και ακόμη και σήμερα, τα άρθρα που καθήλωναν τους αναγνώστες των εφημερίδων ήταν εκείνα που ήταν γραμμένα από «Ειδικό Συνεργάτη» ή από δημοσιογράφους και αναλυτές με εμφανώς επιμελημένα ψευδώνυμα. Αυτά συνήθως περιέχουν στοιχεία παρασκηνίου, σκληρή κριτική και αποκαλύψεις που κλονίζουν τις απόψεις των πολιτών για πρόσωπα και πράγματα. Η πράξη αυτή της εκάστοτε εφημερίδας να δημοσιεύει άρθρα, στην ουσία, ανυπόγραφα, αποσκοπούσε και αποσκοπεί στη διαμόρφωση περιεχομένου, ιδιαίτερης βαρύτητας, που προκαλεί αντιδράσεις, το βάρος των οποίων, ο κάθε δημοσιογράφος, ως άτομο δεν θα μπορούσε να σηκώσει. Έτσι, την ευθύνη την αναλαμβάνει η εφημερίδα συνολικά, δηλαδή η διοίκηση και η ιδιοκτησία της, που είναι σε όλους πρόσωπα γνωστά.

Άλλου είδους παράδειγμα, εξίσου ισχυρό είναι η ανωνυμία σε όλα τα άρθρα, την οποία, από ιδεολογία, τηρεί ο Economist. Στις σπάνιες περιπτώσεις, που φιλοξενεί άρθρα που ο συγγραφέας τους κατονομάζεται, το δηλώνει: by invitation. (By the way, που λέει και ο Κίμωνας, αυτή είναι μία καλή ιδέα για τα ελληνικά blogs). Στον Economist εργάζονται δημοσιογράφοι άκρως εξειδικευμένοι, με διδακτορικά και εμπειρία, ενώ ο εκάστοτε διευθυντής αναλαμβάνει τη θέση μετά από αγγελία στις στήλες εύρεσης εργασίας. Στην περίπτωση αυτή, η ανωνυμία εγγυάται την ελευθερία και ανεξαρτησία στην παραγωγή περιεχομένου. Απελευθερώνει την ανάλυση και την κριτική, οι οποίες στηρίζονται σε τεχνοκρατικά δεδομένα και στοιχεία, ανεξαρτήτως ποιος είναι, κάθε φορά, το αντικείμενο. Και πάλι, ο διευθυντής και ιδιοκτήτης είναι πρόσωπα ευρέως γνωστά.

Σε όλες τις ανωτέρω περιπτώσεις, όταν κάποιος θεωρεί ότι θίγεται, ή αδίκως ζημιώνεται από ένα δημοσίευμα, καταφεύγει στη δικαιοσύνη και ακολουθούνται τα προβλεπόμενα.

Το ίδιο ισχύει και με όλους τους ιστότοπους, τα blogs, ακόμη και τις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης. Το απόρρητο αίρεται κατόπιν εισαγγελικής παραγγελίας και ο διαχειριστής κατονομάζεται. Σε περίπτωση δε, που έχουμε να κάνουμε με διεθνή εταιρεία, η υπόθεση ακολουθεί τη διαδικασία της δικαστικής συνδρομής, κ.λπ. Απλώς ενδέχεται να υπάρξει χρονική καθυστέρηση, πάντως θα υπάρξει αποτέλεσμα, διότι όλες οι κυβερνήσεις, παγκοσμίως μοιράζονται τον ίδιο προβληματισμό και γι’ αυτό συνεργάζονται.

Οτιδήποτε άλλο αποτελεί παραβίαση της ελεύθερης διακίνησης ιδεών, την ελευθερία της έκφρασης, οι οποίες, φυσικά και ενισχύονται από την ψηφιακή τεχνολογία. Οι κυβερνήσεις που δεν το αντέχουν, καλό είναι να αναθεωρήσουν την τακτική τους, και από αρνητές των εξελίξεων, να αγκαλιάσουν την καινοτομία, μπας και τσιμπήσουν και καμμία ψήφο από τους νέους… Γιατί, μεταξύ μας, όταν είσαι ουσιαστικά και πολιτικά τεχνοφοβικός, τότε οι συνέπειες στις νέες ηλικίες, που ζουν με την τεχνολογία, είναι πολύ σοβαρές και αμετάκλητες…

Advertisements
Standard
ΠΟΛΙΤΙΚΗ, KOINΩΝΙΑ, MEDIA

Τα blogs αντικαθιστούν τις εφημερίδες

Την ώρα που εφημερίδες κλείνουν, ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί συρρικνώνουν το προσωπικό τους, και οι εκδότες των περιοδικών γνωρίζουν εδώ και καιρό ότι είναι ξεγραμμένοι από τη βιομηχανία των Μέσων, τα blogs κερδίζουν διαρκώς έδαφος. Ιδιαίτερα στον χώρο του πολιτικού περιεχομένου.

who_killed_newspapersΤα παραδείγματα πολλά, ακόμη και στη χώρα μας, η οποία παραμένει υπό ψηφιακή ανάπτυξη. Από τα πιο χαρακτηριστικά, η πρόσφατη προεκλογική περίοδος των Ευρωεκλογών 2009, όπου τα blogs έπαιξαν κύριο ρόλο στις εξελίξεις, έκαναν αποκαλύψεις και συμμετείχαν στη διαμόρφωση της πολιτικής ατζέντας.

Πριν από λίγες ημέρες, όταν έγινε γνωστή η γνωμοδότηση, του πλέον συνταξιούχου Σανιδά, γράφαμε ότι o διάλογος, η αρθρογραφία, η ειδησεογραφία, τα μηνύματα των πολιτών, το ξεμπρόστιασμα των κακών συμπτωμάτων της καθημερινότητας, όλα αυτά είναι υγιή στοιχεία ενός κόσμου που αλλάζει (βλ. Γιατί ενοχλούν τα blogs). Το διαδίκτυο εξελίσσεται σε είδος πρώτης ανάγκης, η τηλεόραση χάνει το νόημά της, οι σημερινοί μαθητές του δημοτικού δεν θα πιάσουν ποτέ εφημερίδα στα χέρια τους.

Οι εξελίξεις είναι όντως ραγδαίες, άσχετα αν δεν το αντιλαμβάνονται οι κυβερνώντες, οι οποίοι σκέφτονται με όρους του χθες. Η δημοσιογραφία των πολιτών όμως, ξεπερνά τον κυβερνητικό τρόπο σκέψης.

Στο ελληνικό διαδίκτυο, το πρώτο κύμα ανάπτυξης των blogs ολοκληρώνεται. Στην αρχή οι προσπάθειες ήταν ηρωϊκές και πέτυχαν (βλ. Blogs Rule). Πολύ σύντομα όμως, τα πράγματα θα είναι διαφορετικά.  Η εικόνα των πολιτικών blogs ήδη αλλάζει. Η ανάπτυξή τους εσωτερικεύει τεχνικές σχεδιασμού και αναδιάταξης των πληροφοριών, διευκολύνοντας την πλοήγηση και στοχεύοντας σε ευρύτερο κοινό.

Για παράδειγμα, η ανανέωση του antinews, ενός εκ των πλέον σοβαρών πολιτικών blogs στη χώρα είναι πολύ θετική εξέλιξη, όπως και η φιλοξενία διαφήμισης, που ήδη συμβαίνει σε άλλα πολιτικά sites, όπως το parapolitika.

Το γεγονός ότι η διαφημιστική δαπάνη σιγά σιγά μετακομίζει προς το διαδίκτυο αποτελεί χαρακτηριστική ένδειξη της επανάστασης που προκαλεί και στη χώρα μας η ανεξάρτητη ψηφιακή δημόσια γραφή. Στο εξωτερικό οι εξελίξεις τρέχουν με ταχύτητα. Στις ΗΠΑ το μερίδιο του διαδικτύου στη συνολική διαφημιστική δαπάνη πλησιάζει το 10% (αν και, όπως σε όλους τους τομείς, σημείωσε μείωση φέτος). Στην Ευρώπη τα πράγματα κινούνται πιο αργά, αλλά σε ψηφιακό χρόνο, τα άλματα μπορεί ξαφνικά να λάβουν εντυπωσιακή μορφή.

Ήδη οι μεγάλες εκδοτικές επιχειρήσεις στην Ελλάδα μελετούν στρατηγικές κινήσεις στο διαδίκτυο. Αρκετέ το έχουν ήδη κάνει πράξη. Και αυτό γιατί έχουν – επιτέλους – αντιληφθεί ότι η ψηφιακή πρόοδος είναι μονόδρομος, και το περιεχόμενο είναι αυτό που μετράει. Αν διαθέτεις περιεχόμενο που αξίζει, τότε οι χρήστες θα έρθουν και θα παραμείνουν. Απόδειξη τα πολιτικά blogs, τα οποία καθημερινά προσελκύουν εκατοντάδες χιλιάδες χρήστες.

Και βέβαια, κανείς δεν πρέπει να έχει αμφιβολία ότι σε λίγα χρόνια, στους μεγάλους ομίλους Μέσων Ενημέρωσης, τα έντυπα προϊόντα θα συντηρούνται από τις ψηφιακές υπηρεσίες περιεχομένου. Πολλά δε από τα έντυπα θα λάβουν ad hoc χαρακτήρα, θα τυπώνονται δηλαδή μόνο όταν υπάρχει λόγος, όπως για πράδειγμα σε επετείους, στα τέλη του έτους, όταν συμβαίνουν συνταρακτικά γεγονότα, κ.λπ….

Standard
ΠΟΛΙΤΙΚΗ, KOINΩΝΙΑ, MEDIA

Γιατί ενοχλούν τα blogs

Όταν η ΝΔ ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, το 2004, τα blogs παγκοσμίως ήταν κάτω από 2 εκατομμύρια. Σήμερα, πέντε χρόνια μετά, ξεπερνούν τα 200 εκατομμύρια, με αριθμό αναγνωστών πάνω από μισό δισεκατομμύριο άτομα σε όλον τον κόσμο.

green blogsΟ χρόνος σε ψηφιακό περιβάλλον μετράει διαφορετικά. Είναι κάτι που οι κυβερνώντες δεν αντιλήφθηκαν ποτέ. Ίσως διότι στον κλειστό πυρήνα της διακυβέρνησης, η εξειδίκευση και τα πτυχία ήταν προσόντα που απαντά κανείς σπάνια.

Τα πρώτα χρόνια, όταν ο Πρωθυπουργός μιλούσε για νταβατζήδες στου Μπαϊρακτάρη, η ψηφιακή επικοινωνία της κυβέρνησης ήταν στο μηδέν. Ακόμη και στο κόμμα της ΝΔ, όπου θα έπρεπε να γίνονται διαρκώς ασκήσεις επί χάρτου,  η ψηφιακή κουλτούρα ήταν ανύπαρκτη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο απελπιστικά στατικός και απηρχαιωμένος ιστότοπος του Πρωθυπουργού, όπου, φυσικά, αντανακλάται η φιλοσοφία του κυβερνητικού μάνατζμεντ.

Πέντε χρόνια μετά, η ψηφιακή κοινωνία βρίσκεται σε έκρηξη. Ο διάλογος, η αρθρογραφία, η ειδησεογραφία, τα μηνύματα των πολιτών, το ξεμπρόστιασμα των κακών συμπτωμάτων της καθημερινότητας, όλα αυτά είναι υγιή στοιχεία ενός κόσμου που αλλάζει.

Όμως, οι άνθρωποι του χθες αντιστέκονται. Ή τουλάχιστον νομίζουν ότι μπορούν κάτι να κάνουν. Τα μεγέθη, βέβαια είναι συντριπτικά εις βάρος τους. Η τεχνολογία εξελίσσεται ραγδαία. Η ανάπτυξη του παγκόσμιου ιστού και φυσικά της ψηφιακής κοινωνίας των πολιτών  είναι εκρηκτική. Και δεν έχει πισωγυρίσματα. Ιδιαίτερα ό,τι έχει να κάνει με την τεχνολογία.

Το διαδίκτυο εξελίσσεται σε είδος πρώτης ανάγκης, η τηλεόραση χάνει το νόημά της, οι σημερινοί μαθητές του δημοτικού δεν θα πιάσουν ποτέ εφημερίδα στα χέρια τους. Θα είναι γι΄αυτούς μια παλιά συνήθεια, σαν το …κάπνισμα, που η εξέλιξη την κατήργησε, γιατί έπαψε να είναι χρήσιμη.

Τα blogs είναι η ψηφιακή κοινωνία των πολιτών. Και όσες κυβερνήσεις δεν τα αντέχουν είναι διότι είναι στραμμένες στο παρελθόν και όχι στο μέλλον.

Standard